Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2009

Για κρυφορομαντικούς...


Ανανέωναν που λες την κρεβατοκάμαρα τους οι γονείς...αλλαγή χρώματος στους τοίχους, καινούριες κουρτίνες  και τα σχετικά. Και όπως στα περισσότερα ζευγάρια, έτσι κι αυτοί... ρομαντική η σύζυγος ( βλέπε ροζ σε όλες του τις αποχρώσεις, λουλουδάκια, δαντελίτσες ), λιτός κι απέριττος ο σύζυγος με μία κρυμμένη ευαισθησία στο πολύ βάθος. Ήθελα λοιπόν να ζωγραφίσω κάτι για τη νέα τους ανανεωμένη κρεβατοκάμαρα, που να αρέσει και στους δύο και να τους το χαρίσω μαζί με όλη μου την αγάπη! Για να είμαι ειλικρινής, ο οβάλ καμβάς ήταν για αρκετό καιρό φυλαγμένος γιατί δεν ήξερα με πιο τρόπο να τον αξιοποιήσω, μιας που το σχήμα και μόνο σε παραπέμπει σε κάτι κορνίζες που είχαν όοοολα τα παλιά σπίτια... μμμ, δεν είναι και κακή ιδέα, οπότε άσχετα με το περιεχόμενο, αποφάσισα να το κάνω να μοιάζει με κορνίζα. Γιατί, αν είσαι κλασικός από άποψη κανείς δε μπορεί να σε πει παλιομοδίτη. Έλα όμως που είχα κολλήσει και το άτιμο το κεφάλι δε κατέβαζε ιδέες. Δυστυχώς, η έμπνευση δεν έρχεται όταν τη θές. Έτσι άρχισα να χαζεύω εικόνες στο ίντερνετ μήπως και μου έρθει καμιά ιδέα. Ιδέα δεν μου ήρθε, μου ήρθε ο πίνακας ολοκληρωμένος !Ένα ζευγάρι που χορεύει κάτω από το φως του φεγγαριού...λιγότερο όμως ρομαντικό απ' όσο ακούγεται, μιας που το ντύσιμο τους ήταν αρκετά εναλλακτικό, η στάση τους αν και έβγαζε έναν ερωτισμό δεν ήταν προκλητική και τέλος, εστίαζες στις φιγούρες εφόσον τα πρόσωπα τους δεν φαίνονταν. Προσωπικά, μου έβγαζε πολλά συναισθήματα και έπιασα τον εαυτό μου να τον χαζεύει αρκετή ώρα. Έτσι αποφάσισα να δανειστώ την έμπνευση του καλλιτέχνη που το έφτιαξε, χωρίς να κάνω πιστή αντιγραφή του έργου του και έτοιμο! Ότι πρέπει για κρεβατοκάμαρα γονιών που μέσα 'κρύβει' ερωτισμό, ρομαντισμό και πολλά άλλα συναισθήματα, χωρίς να μπορούν να τα καταλάβουν τρίτοι!

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009

Το χρυσό πινέλο!




Το χρυσό πινέλο το έφτιαξα περίπου έναν χρόνο πριν, όταν πια είχα αποφασίσει να δημιουργήσω κάτι για τον τοίχο μου, μιας που όλα τα προηγούμενα έργα μου διακοσμούσαν ξένους τοίχους.
Η αλήθεια είναι πως το φανταζόμουν αλλιώς... με πορφυρό χρώμα... θέλοντας να βγάζει έναν αισθησιαμό... και να κρύβει κάποιο μυστήριο.
Τελικά η διάθεση μου με οδήγησε σε άλλα μονοπάτια και είπα να την εμπιστευτώ. Ήθελα κάτι πιο allegro, λαμπερό και με μία αστεία πινελιά.... ΑΣΤΕΙΑ ΠΙΝΕΛΙΑ???
Όπερ και εγένετο! Αφού έβαψα τον πίνακα, κόλλησα πάνω και το πινέλο το οποίο είχα βάψει προηγουμένως χρυσό ...και να το... το χρυσό πινέλο!
Για τη κατασκευή του χρειάστηκα τον καμβά, χρώμα ακρυλικό σε πετρόλ και χρυσό, 1 μάσκα, ένα πλαίσιο από φελιζόλ, φύλλα χρυσού που κόλλησα πάνω στο φελιζόλ, ένα μακρόστενο κομμάτι κόντρα πλακέ, αυτά τα μακριά ξύλα που είναι σαν μακαρόνια και σιλικόνη για να κολλήσω όλα τα προηγούμενα!
Όταν το τελείωσα ένιωθα τουλάχιστον ενθουσιασμένη...Έβλεπα ότι ήταν 'περίεργο' αλλά μου άρεσε τόσο πολύ, που δε θα με πτοούσε οποιοδήποτε αρνητικό σχόλιο! Τελικά δεν άκουσα αρνητικά σχόλια... οι περισσότεροι το αποκαλούσαν παράξενο, περίεργο... ίσως δεν ήθελαν να με προσβάλουν...παρ΄όλα αυτά εμένα συνεχίζει να μου αρέσει και το καμαρώνω συχνά! Έχει πολλά στοιχεία που εκφράζουν τον πολύπλευρο χαρκτήρα μου και χαίρομαι που το έχω στον τοίχο μου!

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009

Η χαρά της δημιουργίας!

Φίλοι μου φιλοκαλλιτέχνες σας χαιρετώ και σας καλωσορίζω στο blog μου!



Είμαι η Δέσποινα, 26 χρονών, υδροχόος στο ζώδιο με ωροσκόπο τοξότη… πνεύμα ανήσυχο και δημιουργικό… έτσι λένε τουλάχιστον οι ειδικοί των ζωδίων.


Έχω τελειώσει μια σχολή που αφορά σε χρηματοοικονομικά και πληροφορική… παρ όλα αυτά η ζωγραφική είναι το αντικείμενο που με έχει κερδίσει από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Είναι κάτι μαγικό, η γλυκιά προσμονή αν μπορέσει να αποτυπωθεί αυτό που έχω στη σκέψη μου και μετά η χαρά της δημιουργίας. Είναι κάτι εσωτερικό, που εκφράζεται στον καμβά και εφόσον υπάρχει μέσα μου, δε μπορεί παρά να μου αρέσει!


Δεν έχω υιοθετήσει κάποιο συγκεκριμένο είδος ζωγραφικής, οι δημιουργίες μου έχουν το δικό τους χαρακτήρα η καθεμία . Η ζωγραφική είναι έμπνευση. Μια λέξη, ένα αντικείμενο ή κάποιο πρόσωπο, σε τυχαία στιγμή μπορούν να μου φέρουν στο μυαλό το «έργο» μου ολοκληρωμένο.


Θα ήθελα λοιπόν, να μοιραστώ μαζί σας τις δημιουργίες μου, να διαβάσω και να ανταλλάξουμε απόψεις για αυτές. Μπορεί κάτι από όλα αυτά να με οδηγήσει στο επόμενο έργο μου!