Έλα που ήθελε η μάνα μου κάτι ρομαντικό πάνω από το καθιστικό να ταιριάζει με τον χαρακτήρα της και ...όχι αυτά τα μοντέρνα που έχετε εσείς οι νέοι στους τοίχους σας! Έλα σου όμως που εγώ δεν είμαι του κλασικού ρομαντικού οπότε πού έμπνευση ... και να σκέφτομαι και να σκέφτομαι και τίποτα... να μην κατεβαίνει η ιδέα... έτσι είναι αυτά.
Ένα απόγευμα περπατώντας στο δρόμο περνάω έξω από ένα μαγαζί που ειχε πεταμένες παλέτες στην είσοδο του. Αυτό ήταν, μέσα σε μια στιγμή η επόμενη δημιουργία μου είχε ολοκληρωθεί στο μυαλό μου και έμενε να την υλοποιήσω... με μεγάλη επιφύλαξη! Μόνο η μανούλα μου μου έχει τυφλή εμπιστοσύνη σε αυτά τα θέματα και πάντα με ενθαρρύνει... τελικά το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Βέβαια, γούστα είναι αυτά, αλλά εφ' όσον αρέσει στο μανούλι μου και βρίσκεται στο δικό της τοίχο...όλα καλά!!! Χρησιμοποίησα 2 μικρά τελάρα όπου και ζωγράφισα τα λουλούδια και στα κενά έβαλα κλαδιά πάνω στα οποία κόλλησα πρώτα φύλλα από μέταλλο τα οποία έβαψα πρώτα στις ίδιες αποχρώσεις με τα λουλούδια. Δεν εχω ιδέα αν υπάρχει κάτι αντίστοιχο, δεν το έχω ψάξει...πάντως είναι ένα από τα έργα μου που έχω να καμαρώνω ;-)
Δέσποινα η ιδέα σου είναι μοναδική!Να ήξερες πόσες παλέτες πέταξα.Αν το είχα δει το έργο σου πολύ νωρίτερα, ομολογώ ότι θα σε αντέγραφα.Επίσης και η ζωγραφική σου είναι υπέροχη,εκπέμπει ηρεμία!
ΑπάντησηΔιαγραφήs euxaristw poli gia ta kala sou logia! iremia , e? pote de to eixa skeftei etsi, xm!!! :-)
ΑπάντησηΔιαγραφή